Witaj w klubie

Dramat, biograficzny (2013) – USA

oryginalny tytuł: Dallas Buyers Club

reż. Jean-Marc Vallée

główne role: Matthew McConaughey (Ron Woodroof), Jared Leto (Rayon), Jennifer Garner (dr Eve Saks)

film trwa: 1 h 57 min.

dostępny w sieci – z polskim lektorem

Jest rok 1985. Ron Woodroof – elektryk, uczestnik rodeo, miłośnik trunków, prochów i łatwych kobiet, a do tego homofob – w wyniku wypadku przy pracy, trafia do szpitala, gdzie po badaniach dowiaduje się, że nie tylko jest nosicielem wirusa HIV, ale rozwinęło się u niego również AIDS. Lekarz informuje Rona, że pozostało mu około 30 dni życia. Ron nie wierzy słowom lekarza, bo jest przekonany, że AIDS to choroba występująca jedynie u homoseksualistów. Wręcz, obrażony jest taką diagnozą.

Wraca więc do swoich upodobań, ale na wszelki wypadek, szuka w literaturze medycznej informacji o możliwych źródłach zarażenia się wirusem. Dowiaduje się, że takie ryzyko ponosi każdy, kto uprawia seks bez zabezpieczenia. Ron nie ma już wątpliwości, że właśnie jego dotyczy ta informacja. Postanawia walczyć o swoje życie i prosi lekarzy, by zaczęli podawać mu AZT, lek, który jest dopiero w fazie testów. Odmowa lekarzy sprawia, że załatwia lek nieoficjalną drogą. A gdy dostawca leku wycofuje się, w zamian daje Ronowi namiary na lekarza w Meksyku, który leczy swoich pacjentów znacznie skuteczniejszym lekiem – DDC.

Stan Rona pogarsza się na tyle, że trafia do szpitala. Tam, poznaje Rayona, osobę bardzo queerową, która uczestniczy w programie testowania AZT. Ron wypisuje się ze szpitala na własną prośbę i wyrusza do Meksyku po lek, który w Stanach nie jest dopuszczony do sprzedaży. Postanawia również pomagać innym chorym i nie bacząc na kłopoty, przewozi przez granicę sporą ilość leków. W rozprowadzaniu lekarstw pomaga mu Rayon.

Informacja o działalności Rona szybko się rozchodzi wśród zakażonych, więc zgłasza się do niego coraz więcej osób. Ron nie bierze od nich pieniędzy za lekarstwa, lecz w ramach, stworzonego przez siebie „Dallas Buyers Club”, pobiera jedynie opłaty członkowskie. Opłaty przeznacza na przywożenie leków (testując je również na sobie) dopuszczonych w innych krajach: Japonii, Chinach, czy Holandii. Działalnością klubu coraz bardziej zaczyna interesować się urząd podatkowy oraz policja. W walce z chorobą i z bezdusznym systemem, pomaga Ronowi jego lekarka.

Ron Woodroof, któremu przepowiadano maksymalnie 30 dni życia, umiera po 7 latach od usłyszenia diagnozy. 

Ronald Dickson Woodroof
3 II 1950 – 12 IX 1992

Długoletni towarzysz

Melodramat (1989) – USA

inny tytuł: Długoletni przyjaciele

oryginalny tytuł: Longtime Companion

reż. Norman René

główne role: Campbell Scott (Willy), Stephen Caffrey (Alan „Fuzzy”), Bruce Davison (David), Mark Lamos (Sean), Patrick Cassidy (Howard), John Dossett (Paul), Dermot Mulroney (John)

film trwa: 1 h 36 min.

dostępny w sieci – z polskim lektorem

Oglądając „Longtime Companion”, uczestniczymy w życiu kilku par gejowskich i ich przyjaciół, podczas zaledwie 9 dni, na przestrzeni 9 lat.

Tylko 9 dni, podczas których wydarza się niemal wszystko: nawiązują się znajomości i przyjaźnie, rozkwita miłość, są codzienne obowiązki, czas na zabawę, jest również AIDS, umieranie i coraz większa pustka wokół głównych bohaterów filmu.

1981 - „New York Times” publikuje artykuł o dość nietypowym raku, który atakuje głównie gejów. Przyjaciele przekazują sobie tę informację, ale nie spędza ona jeszcze snu z niczyich powiek. Jeszcze obserwujemy dobrą zabawę na plaży i towarzyszącą jej lekką atmosferę. Mężczyźni tańczą, popijają kolorowe drinki, opalają się, imprezują przy barowych stolikach... W takich okolicznościach, Will poznaje Fuzzy'ego.

W kolejnych odsłonach, jesteśmy świadkami codzienności: Willa i Fuzzy'ego, Paula i Howarda oraz Davida i Seana, w którą coraz bardziej zaczyna się wkradać AIDS, zabierając kolejnych znajomych, przyjaciół, partnerów. Will i Fuzzy, swój początkowy strach przed zachorowaniem, przekuwają w działalność na rzecz chorych, w czym pomaga im Howard, który już wie, że ma AIDS. Liczba zachorowań wzrasta w zastraszającym tempie, a medycyna jest bezradna. Czy któremuś z naszych bohaterów uda się ocalić życie?

Jeszcze małe wyjaśnienie, odnośnie tytułu filmu. W latach 80-tych, homoseksualizm był tematem tabu, dlatego w nekrologach i przemowach pogrzebowych nie używało się pojęcia: „partner” zmarłego mężczyzny, lecz „długoletni towarzysz”. 

 

Dom Chłopców

Dramat (2009) – Luksemburg, Niemcy

oryginalny tytuł: House of Boys

reż. Jean-Claude Schlim

główne role: Layke Anderson (Frank), Benn Northover (Jake), Steven Webb (Angelo), Udo Kier (Madame)

film trwa: 1 h 50 min.

dostępny w sieci – z polskim lektorem

Młody gej, Frank, opuszcza rodzinny dom i razem z parą przyjaciół wyjeżdża do Amsterdamu. Jest rok 1984.

W Amsterdamie prowadzi życie lekkie, łatwe i przyjemne. Większość czasu spędza na imprezach w klubach gejowskich, nie martwiąc się o swoją przyszłość. Wszystko się komplikuje, gdy przyjaciółka otrzymuje pracę w Saint Tropez i opuszcza Holandię razem ze swoim chłopakiem. Frank zostaje bez dachu nad głową. Zauważa wywieszone ogłoszenie, że w klubie „Dom Chłopców” zatrudnią tancerza. Idzie więc na rozmowę z właścicielem, zwanym Madame, i zostaje zatrudniony, początkowo, w charakterze pomocy barmana. Ma również możliwość zamieszkania w klubie.

Pokój dzieli z Jake – chłopakiem, który zarabia jako tancerz na podróż marzeń, w którą chce się udać razem ze swoją dziewczyną. Jake bardzo podoba się Frankowi, ale raczej szanse są niewielkie, by heteroseksualny chłopak zainteresował się kolegą.

Frank nawiązuje też przyjaźnie z pozostałymi tancerzami, wśród których jest Angelo – transseksualistka, która zbiera pieniądze na korektę płci.

Choć tej produkcji daleko jest do słynnej „Filadelfii”, dla mnie jest to film o odkrywaniu swojej orientacji seksualnej, a przede wszystkim o miłości w czystej postaci, której nie jest w stanie zniszczyć nawet groźna, śmiertelna choroba.

Dodatkowymi walorami filmu są gorące sceny tańczących chłopaków. Polecam:)

Zanim zapadnie noc

Biograficzny (2000) - USA

reż. Julian Schnabel

główne role: Javier Bardem (Reinaldo Arenas), Olivier Martinez (Lazaro Gomez Carilles), Johnny Depp (Bon Bon / porucznik Victor), Andrea Di Stefano (Pepe Malas)

film trwa: 2 h 13 min.

dostępny w sieci – z polskimi napisami

Film został nakręcony na podstawie autobiograficznej powieści: „Zanim zapadnie noc”, wydanej 2 lata po śmierci Reinaldo Arenasa.

„Moje dzieciństwo było wyjątkowe: dorastałem w absolutnej nędzy i w absolutnej wolności, na świeżym powietrzu, w otoczeniu drzew, zwierząt i ludzi, którym byłem obojętny.”* Tak rozpoczyna się – zarówno wzruszająca, jak i wstrząsająca – opowieść o życiu kubańskiego poety, pisarza i dramaturga, Reinaldo Arenasa.

Reinaldo Arenas urodził się 16 lipca 1943 w prowincji Oriente na Kubie, w ubogiej, chłopskiej rodzinie. Już jako dziecko przejawiał olbrzymi talent poetycki i pisarski.

W tym samym czasie, dobiegał końca okres rządów Batisty, a nadciągała rewolucja pod przywództwem Fidela Castro, która miała odmienić, na lepsze, życie Kubańczyków. Nikt wówczas nie przypuszczał, że dla wielu obywateli życie na wyspie stanie się koszmarem.

Reinaldo zdołał ukończyć studia w Hawanie, napisać i wydać swoją pierwszą powieść – jedyną wydaną na Kubie, bowiem pozostałe powieści musiał, w tajemnicy, wydawać poza granicami kraju. Dla swojej twórczości zyskał poparcie u dwóch innych pisarzy, co bardzo nie spodobało się kubańskim władzom, ponieważ byli oni homoseksualistami – podobnie jak sam Arenas.

Pod koniec lat sześćdziesiątych przybrały na sile represje, między innymi, wobec osób homoseksualnych. Wielu gejów trafiło do więzień: Mira Flor i na Wyspę Młodości...

„Ładnie się nazywają, jak kwiaty. Ale to obozy koncentracyjne dla homoseksualistów, dysydentów politycznych i dla każdego, kto nosi zbyt obcisłe spodnie.”*

W 1973 roku, Reinaldo, w wyniku prowokacji, zostaje oskarżony o molestowanie seksualne dwóch nastolatków. Trafia do więzienia, z którego udaje mu się uciec. Jednak, w październiku 1974 roku zostaje schwytany i osadzony w więzieniu El Morro. Dopiero w 1980 roku, gdy ogłoszona została amnestia, wychodzi na wolność i ma możliwość – jak wielu innych – emigrowania z Kuby do Stanów Zjednoczonych.

Ostatnie lata życia spędza w Nowym Jorku, walcząc z rozwijającym się AIDS.

7 grudnia 1990 roku, Reinaldo Arenas, popełnia samobójstwo.

* Cytaty pochodzą z filmu „Zanim zapadnie noc”.

Reinaldo Arenas

 1943 - 1990

Wielki Liberace

Biograficzny (2013) - USA

reż. Steven Soderbergh

główne role: Michael Douglas (Liberace), Matt Damon (Scott Thorson), Rob Lowe (Dr Jack Startz)

film trwa: 1 h 58 min.

dostępny w sieci – z polskim lektorem

Film powstał na podstawie książki Scotta Thorsona „Wielki Liberace”.

„Wielki Liberace”, to przede wszystkim historia ukrywanego przed światem romansu – ekscentrycznego pianisty i showmana – Liberace z młodszym o trzydzieści dziewięć lat Scottem Thorsonem.

Scott większość swojego dzieciństwa spędził w sierocińcu i rodzinach zastępczych. Z ostatnimi przybranymi rodzicami wiedzie całkiem zwyczajne życie do chwili, gdy przyjaciel wprowadza go, po koncercie, do garderoby Liberace.

Artysta jest zafascynowany młodym, przystojnym chłopakiem, więc proponuje mu wspólne mieszkanie i pracę. Od tego momentu, przez kilka lat, Scott będzie zaznawał życia, o jakim nawet nie śnił.

Luksusowe wnętrza, przepych, bogactwo, drogie samochody, futra, biżuteria... Ale również kult młodości i piękna, czyli operacje plastyczne i „dieta kalifornijska”, której głównym składnikiem są mieszanki środków mocno uzależniających.

Wszystko układa się świetnie, dopóki Scott podporządkowuje się zamożnemu kochankowi. Co się stanie, jeśli zacznie się buntować, a ponadto na drodze Liberace pojawi się kolejny, atrakcyjny chłopak? 

Scott Thorson i Valentino Liberace

 

Odruch serca

Dramat (2014) - USA

reż. Ryan Murphy

główne role: Mark Ruffalo (Ned Weeks), Matt Bomer (Felix Turner), Taylor Kitsch (Bruce Niles), Julia Roberts (Emma Brookner)

film trwa: 2 h 13 min.

dostępny w sieci – z polskim lektorem

Historia oparta na autobiografii Larry'ego Kramera.

„Odruch serca” to drugi z filmów, który polecił mi As. Obejrzałem go dwukrotnie, licząc na to, że po drugim razie będzie mi łatwiej pokonać emocje, a tym samym opisać fabułę. Teraz wiem, że nawet oglądając film po raz trzeci, czwarty czy dziesiąty, emocje będą takie same.

Rok 1981. Świat gejów, po rewolucji seksualnej, w którym królują: seks, zabawa i „wolna miłość” – zostaje nagle zburzony, gdy coraz więcej homoseksualnych mężczyzn zapada na ciężką chorobę o gwałtownym przebiegu, kończącą się zgonem. To choroba nowotworowa – mięsak Kaposiego, któremu towarzyszy całkowita utrata odporności organizmu.

Medycyna jest w tym przypadku bezradna. Lekarze nie znają przyczyny coraz liczniejszych zachorowań, podejrzewają jednak, że choroba może być przenoszona drogą płciową, wobec czego zalecają wstrzemięźliwość seksualną. Jednak wielu mężczyzn traktuje te zalecenia lekceważąco.

W Nowym Jorku zawiązuje się grupa, która ma wspierać osoby chore. Pomysłodawcą grupy jest Ned Weeks, który zamierza również poruszyć wszelkie struktury władzy, lokalnej i państwowej, by zebrać środki finansowe na badania i walkę z tajemniczym wirusem. Ned nie konsultując swoich działań z członkami grupy, staje się „czarną owcą” w środowisku gejowskim. Jedynie, cichego wsparcia udziela Nedowi jego ukochany – Felix oraz Tommy – jeden z członków grupy.

Gdy umierają kolejni znajomi i przyjaciele Neda, ten, mimo ostrzeżeń Bruce'a – szefa grupy, jeszcze bardziej intensyfikuje swoje działania, przez co zostaje usunięty z grupy w trybie natychmiastowym.

Nie jest to jedyna walka Neda, jaką toczy. W pewien sposób walczy też z własnym bratem – prawnikiem, chcąc by jego kancelaria wsparła kampanię pozyskiwania funduszy od władz. Ale najtrudniejszą walką jest batalia o życie Felixa, u którego wystąpiły charakterystyczne objawy choroby.

Miłość, bezradność, rozpacz, strach, śmierć... I świadomość widzów, że opowieść jest prawdziwa.

Podążaj w stronę światła

Dramat (1988) - USA

reż. Mike Robe

główne role: Joshua Harris (Ben Madison), Linda Hamilton (Claire Madison), Richard Thomas (Greg Madison)

film trwa: 1 h 33 min.

dostępny na blogu – z polskim lektorem

Madisonowie to kochająca się, mormońska rodzina. Mają trzech synów: Bena, Bryana i Zacka, którzy cierpią na hemofilię. Transfuzje krwi, przyjmowanie preparatów krwiopochodnych to codzienność, do której wszyscy przywykli. Mimo groźnej choroby rodzina funkcjonuje całkiem zwyczajnie. Greg buduje nowy dom, Claire jest po raz czwarty w ciąży.

Podczas powrotu ze zjazdu rodzinnego, Ben zaczyna źle się czuć. Lekarz podejrzewa, że dolegliwości chłopca mogą wynikać z zakażenia pasożytem, ale gdy podawane leki nie przynoszą ulgi, kieruje Bena do szpitala na szczegółowe badania. Wyniki badań nie pozostawiają żadnych wątpliwości – 8-letni wówczas chłopiec ma AIDS...

Polecam ten piękny, mądry, wyciskający łzy film, oparty na faktach.