Nastolatki

Dramat (2015) – Finlandia, Szwecja

oryginalny tytuł: Pojkarna

reż. Alexandra - Therese Keining

główne role: Tuva Jagell i Emrik Öhlander (Kim), Louise Nyvall i Alexander Gustavsson (Momo), Wilma Holmén i Vilgot Ostwald Vesterlund (Bella), Mandus Berg (Tony), Filip Vester (Jesper)

film trwa: 1 h 46 min.

dostępny w sieci – z polskimi napisami

Trzy nastolatki: Kim, Momo i Bella, wyróżniają się wśród innych nastolatek. Łączy je głęboka przyjaźń (a nawet miłość) i wspólna pasja, którą jest uprawa i obserwacja hodowanych przez siebie roślin. Z powodu swojej „inności”, dziewczyny są dręczone przez kolegów ze szkoły.

Pewnego dnia, w przesyłce z nasionami znajdują dość egzotyczny dodatek – nasiona rośliny, z których podczas jednej nocy wyrasta czarny kwiat. Z ciekawości, dziewczyny wypijają po kilka kropel soku wydzielanego przez roślinę i po chwili... zamieniają się w chłopców.

O ile Momo i Belli ta chwilowa przemiana dostarcza dużo śmiechu i zabawy, o tyle dla Kim jest czymś znacznie więcej niż zabawą – jest stanem, od którego nie chce się powrotu do dziewczęcego ciała. Niestety, magiczne właściwości soku mijają po kilku godzinach. Eksperyment zaczyna więc powtarzać się każdego wieczoru.

Momo i Bella mają wreszcie dosyć „zabawy” w chłopców, ale Kim, gdy wraca do dziewczęcej postaci, cierpi coraz mocniej i bez wiedzy przyjaciółek wypija kolejne dawki magicznego soku.

Wszystko komplikuje się jeszcze bardziej, gdy Kim, jako chłopak, zakochuje się w Tonym, koledze ze szkoły, który żyje z kradzieży, a Momo wyznaje Kim, że jest w niej zakochana.

Oglądając „Nastolatki”, cały czas myślałem o tym, ileż to razy marzyłem – wysyłając prośby i błagania w kosmos – aby obudzić się we właściwym ciele. Ale to może zrozumieć tylko osoba transseksualna...

Dobrze się kłamie w miłym towarzystwie

Dramat, (2016) – Włochy

oryginalny tytuł: Perfetti sconosciuti

reż. Paolo Genovese

główne role: Marco Giallini (Rocco), Kasia Smutniak (Eva), Alba Rohrwacher (Bianca), Edoardo Leo (Cosimo), Valerio Mastandrea (Lele), Anna Foglietta (Carlotta), Giuseppe Battiston (Peppe)

film trwa: 1 h 37 min.

dostępny w sieci – z polskimi napisami

Ile mamy do ukrycia przed naszymi partnerami? Czy stać nas na szczerość wobec przyjaciół? Czy naprawdę znamy tych, z którymi dzielimy się lub chcemy podzielić swoimi sekretami?

Wystarczy jedna kolacja w gronie przyjaciół i na pozór całkiem niewinna zabawa, by uzyskać odpowiedź na powyższe pytania.

Eva i Rocco organizują dla przyjaciół kolację, podczas której jedną z atrakcji ma być obserwowanie zaćmienia księżyca. Uczestnicy kolacji znają się bardzo dobrze i pewni są, że nie mają przed sobą żadnych tajemnic. Pani domu proponuje więc zabawę, która ma polegać na tym, że wszyscy będą upubliczniać wiadomości i telefony, jakie dostaną podczas tego spotkania. Po chwilowej konsternacji, wszyscy decydują się na położenie na stole swoich telefonów. W miarę rozwoju filmowej akcji, na jaw wychodzą coraz poważniejsze „grzeszki” biesiadników. Atmosfera robi się napięta, lecz mimo tego nikt nie przerywa zabawy.

Przewijający się przez cały film wątek zaćmienia księżyca nie znalazł się przypadkiem. W astrologii, zaćmienie księżyca symbolizuje ukrywanie czegoś, a także nieoczekiwane zdarzenia, z którymi trzeba sobie jakoś poradzić, na przykład, poprzez uporządkowanie życia lub zakończenie pewnych spraw.

Film warty obejrzenia.

 

Bulwar

Dramat (2014) – USA

reż. Dito Montiel

główne role: Robin Williams (Nolan Mack), Roberto Aquire (Leo), Kathy Baker (Joy)

film trwa: 1 h 28 min.

dostępny w sieci – z polskimi napisami

Joy i Nolan od wielu lat są małżeństwem, które bardziej istnieje „na papierze”, niż w rzeczywistości. Mieszkają razem, darzą wzajemnym uczuciem, rozmawiają, ale tak naprawdę, każde z nich prowadzi odrębne życie, zarówno w dzień, jak i w nocy.

Nolan postępuje tak, by nie krzywdzić nikogo i nie zajmować sobą zbyt wiele miejsca. Można nawet odnieść wrażenie, że żyje w cieniu wszystkich innych, najciszej jak się da.

Wracając późnym wieczorem do domu, zabiera do samochodu młodego chłopaka, Leo, który zarabia na życie świadcząc usługi seksualne. Tak zaczyna się niezwykła znajomość pomiędzy mężczyznami. Niezwykła, ponieważ Nolan pragnie jedynie spotykać się z Leo, rozmawiać i pomagać mu wydostać się z życiowego dołka, nie oczekując niczego w zamian. Początkowo Leo czuje się niepewnie, bowiem nie rozumie postępowania Nolana, później jednak, gdy zaczyna mieć kłopoty, chętnie korzysta z oferowanej mu pomocy finansowej.

„Bulwar” to – można powiedzieć – gejowska wersja „Pretty Woman”, tyle że szczęśliwie kończy się dla jednego z bohaterów...

 Rola Nolana w filmie „Bulwar” była ostatnią rolą Robina Williamsa. Ten wielki Aktor popełnił samobójstwo niespełna 4 miesiące po światowej premierze filmu.

Nie czas na łzy (Boys don't cry)

Dramat (1999) - USA

reż. Kimberly Peirce

główne role: Hilary Swank (Brandon Teena), Chloë Sevigny (Lana Tisdel)

film trwa: 1 h 58 min.

dostępny w sieci – z polskim lektorem

Brandon – pamiętamy!

Ponieważ dzisiaj obchodzimy Międzynarodowy Dzień Przeciwko Homofobii i Transfobii, postanowiłem zachęcić Was do obejrzenia filmu „Boys don't cry” opartego na faktach.

Historia Brandona – źródło: Wikipedia

Brandon Teena (ur. 12 grudnia 1972 jako Teena Renae Brandon w Lincoln w Nebrasce w USA, zm. 31 grudnia 1993) – transseksualista, zamordowany w wieku 21 lat z powodu nietolerancji dla swojej odmienności.

Brandon, będący transseksualistą, pomimo urodzenia w żeńskim ciele żył jak mężczyzna. Przeniósł się z rodzinnego Lincoln do niewielkiego miasteczka Falls City w stanie Nebraska, gdzie poznał miejscową dziewczynę Lanę Tisdel, w której z wzajemnością się zakochał, oraz jej przyjaciół – recydywistów Johna Lottera i Toma Nissena. W Boże Narodzenie 1993 Lotter i Nissen odkryli, że Brandon jest biologicznie osobą płci żeńskiej i zgwałcili go na odludziu niedaleko miasta. Brandon zgłosił gwałt miejscowemu szeryfowi, Charlesowi B. Laux, który jednak odrzucił zgłoszenie i nie podjął żadnych działań. Gdy Lotter i Nissen odkryli, że Brandon poszedł na policję, zamordowali go, a także kobietę, u której mieszkał oraz jej chłopaka. Miało to miejsce 31 grudnia 1993 roku.

Szeryf Laux po morderstwie został ostro skrytykowany za brak reakcji na zgłoszenie i za sposób traktowania Brandona - określał go jako "to". Tom Nissen zdecydował się na współpracę z policją i zeznawał przeciwko Lotterowi, przez co uniknął kary śmierci. Obecnie odsiaduje wyrok dożywocia. John Lotter został skazany na wyrok śmierci. Obecnie czeka na jego wykonanie w celi śmierci w więzieniu w Nebrasce. Lana Tisdel po śmierci Brandona wyjechała z miasta, do którego wróciła kilka lat później. Obecnie wraz z matką wciąż mieszka w Falls City.

Przed śmiercią Brandon stosował terapię hormonalną, miał również zamiar operacyjnie zmienić płeć. Zamykany był w szpitalach psychiatrycznych, gdyż jego matka uznała, że jest chory. Pochowany został w rodzinnym Lincoln jako "Teena R. Brandon – córka, siostra i przyjaciółka".

Brytyjski duet Pet Shop Boys nagrał o Brandonie Teena piosenkę Girls Don't Cry wydaną w 2006 na albumie I'm with Stupid.

I o tym jest ten przejmujący film...

Płynące wieżowce

Melodramat (2013) - Polska

reż. Tomasz Wasilewski

główne role: Mateusz Banasiuk (Kuba), Bartosz Gelner (Michał)

film trwa: 1 h 33 min.

dostępny w sieci

Wydawać by się mogło, że Kuba jest szczęśliwym i spełnionym człowiekiem – jest przed nim otwarta kariera pływacka, ma ukochaną dziewczynę oraz matkę, która go finansuje i rozpieszcza. Jednak, już na początku filmu dowiadujemy się, że Kuba, ma również skłonność do przygód męsko-męskich, z czego nie zdaje sobie sprawy ani jego matka, ani tym bardziej dziewczyna. I zapewne owe przygody pozostałyby przygodami, gdyby w życiu Kuby nie pojawił się przeuroczy Michał.

Michał jest chłopakiem z „dobrego” i tolerancyjnego domu. Gdy zakochuje się w Kubie, oznajmia rodzicom, podczas rodzinnego obiadu, że jest gejem, a matce opowiada o swoim chłopaku.

Tak na marginesie, rolę ojca Michała powierzono Mirosławowi Zbrojewiczowi, którego prawdziwy syn również jest gejem.

Jak potoczą się losy chłopaków, gdy nagle matka i dziewczyna Kuby dowiedzą się o jego związku z Michałem, a dodatkowo okaże się, że dziewczyna jest w ciąży? Czy dość jawna miłość i namiętność nie obróci się przeciwko nim?

Ciastka i potwory

Melodramat (2012) – Australia

reż. Lee Galea

główne role: Tristan Barr (Mike), Lucas Linehan (William)

film trwa: 1 h 25 min.

dostępny w sieci – z polskimi napisami

Mike, uczeń szkoły średniej, jest trochę wyobcowany i wyśmiewany przez kolegów. To chłopak z rozbitej rodziny, zamknięty w sobie, który nie pogodził się jeszcze z tragiczną śmiercią brata.

Do jego klasy dołącza nowy uczeń – William, filmowiec-amator. Will mieszka z ojcem alkoholikiem. Matka Williama, po ciężkim urazie mózgu, przebywa od paru lat w domu opieki.

Mike jest zafascynowany nowym kolegą.

Gdy nauczycielka zadaje uczniom wykonanie pracy semestralnej – nowoczesną wersję „Romea i Julii” – Mike i Will postanawiają, w ramach tej pracy, wspólnie nakręcić horror.

Chłopcy spędzają coraz więcej czasu ze sobą, a ich znajomość przeradza się w przyjaźń. Mimo tego, obaj ukrywają przed sobą problemy rodzinne. Dopiero gdy zaczyna ich łączyć więź silniejsza od przyjaźni, wyjawiają prawdę o sobie. A chwile, które spędzają razem są jednymi z najszczęśliwszych w ich życiu.

Niestety, Will – zaniedbywany przez ojca, który na domiar złego, znęca się nad nim psychicznie i fizycznie – popada w coraz głębszą depresję...

„Ciastka i potwory” to jeden z najpiękniejszych i najbardziej przejmujących filmów o tematyce LGBT.