Półtoraroczny Patryk

Dramat, komedia, romans (2008) – Szwecja

oryginalny tytuł: „Patrik 1,5”

reż. Ella Lemhagen

główne role: Gustaf Skarsgård (Göran Skoogh), Torkel Petersson (Sven Skoogh), Tom Ljungman (Patrik)

film trwa: 1 h 40 min.

dostępny w sieci – z polskim lektorem

Göran i Sven są szczęśliwym gejowskim małżeństwem. Przeprowadzili się właśnie do domu na przedmieściach, zaprzyjaźnili z sąsiadami (jedynie dzieci sąsiadów dokuczają im), a teraz marzą o stworzeniu pełnej rodziny. Los się do nich uśmiecha, bowiem złożone przez nich dokumenty adopcyjne zostają pozytywnie rozpatrzone. Teraz tylko muszą poczekać na przyznanie im dziecka.

Wreszcie otrzymują dokument informujący, że będą ojcami 1,5-rocznego Patrika. Urządzają więc pokój dziecięcy i czekają na swojego przysposobionego synka.

Jakież jest ich zaskoczenie, gdy okazuje się, że „słodki bobas” ma 15 lat, kryminalną przeszłość, a na domiar złego jest homofobem. W tych okolicznościach, stworzenie szczęśliwej rodziny jest sporym wyzwaniem zarówno dla Görana i Svena, jak i dla Patrika. 

 

Na zawsze Laurence

Melodramat (2012) – Francja, Kanada

reż. Xavier Dolan

główne role: Melvil Poupaud (Laurence Alia), Suzanne Clément (Frederique Belair)

film trwa: 2 h 48 min.

dostępny w sieci – z polskim lektorem

Historia zaczyna się dość banalnie – Laurence jest wykładowcą literatury, Frederique pracuje przy produkcji filmów, razem stanowią dobrze rozumiejącą się i kochającą parę. Odnajdują radość we wspólnym podróżowaniu, cieszą się drobiazgami, przy okazji tworząc listę rzeczy, które odbierają im przyjemność. Ich wielkim marzeniem jest podróż na Czarną Wyspę.

Sielanka trwa do trzydziestych piątych urodzin Laurence'a. Nagle mężczyzna wyznaje ukochanej, że... chce zmienić płeć. 

– Nie powinienem być facetem (…) To nie jestem ja (…) Mam tego dość. Już 35 lat tak żyję. To zbrodnia. Jestem za to odpowiedzialny. Odbieram życie tej osobie.

– Komu odbierasz życie?

– Kobiecie, którą powinienem być.

– Nienawidzisz wszystkiego, co w tobie kocham.

– Tylko to we mnie kochasz?

(…)

– Teraz nie żyję naprawdę. Czekam.

– Pewnie, że czekasz. To, co przeżywamy to nie jest prawda? To tylko oczekiwanie na prawdziwe życie? Okłamywałeś mnie od dwóch lat.

– Nie. Nie kłamałem. Tylko nic nie mówiłem.

Fred, mimo wszystko, postanawia z nim zostać. Kocha Laurence'a i nie wyobraża sobie życia bez niego. Wspiera ukochanego, jak tylko potrafi, nawet wówczas, gdy ten postanawia pójść do szkoły ubrany i umalowany jak kobieta.

Akceptacja przez partnerkę, matkę, kolegów z pracy oraz uczniów dodaje mu odwagi, by walczyć o siebie. Niestety, grupa rodziców wnosi protest. Nie chcą by człowiek „chory psychicznie” nadal uczył ich dzieci. Laurence zostaje zwolniony z pracy. Postanawia wówczas całkowicie poświęcić się pisaniu książki i dążeniu do korekty płci.

Fred coraz bardziej boi się o ukochanego, zwłaszcza po tym, jak został pobity. Jednak mimo ogromnej miłości, sytuacja zaczyna ją przerastać i kobieta wpada w coraz głębszą depresję. Już zupełnie nie radzi sobie z emocjami.

Ażeby na moment oderwać się od życia, jakie prowadzi, Fred idzie sama na Bal Filmowców. Tam poznaje Alberta...

Czy nowe życie z innym mężczyzną spowoduje, że zapomni o Laurence? Czy miłość, naprawdę, jest w stanie przetrwać wszystko?

Zachęcam nie tylko do obejrzenia filmu, ale również wsłuchania się w muzykę. Niezapomniane utwory: Celine Dion, Visage, Craiga Armstronga, Depeche Mode, The Cure (poniżej) i wiele innych tworzą niezwykły klimat.

 

Kim jest Michael

Dramat (2015) – USA

oryginalny tytuł – I am Michael

reż. Justin Kelly

główne role: James Franco (Michael Glatze), Zachary Quinto (Bennett), Charlie Carver (Tyler), Emma Roberts (Rebekah Fuller)

film trwa: 1 h 38 min.

dostępny w sieci – z polskim lektorem

Długo odkładałem obejrzenie tego filmu. A gdy już zacząłem oglądać, to tak, mniej więcej od połowy filmu, coraz mocniej go przeżywałem. Fabuła filmu to jedno, ale przy okazji, odnosiłem się do własnego życia i własnych doświadczeń.

Czy wiara w kogokolwiek (Boga, Buddę, inną siłę wyższą) lub cokolwiek może spowodować, że staniemy się kimś innym? Czy życie w niezgodzie z własną naturą, z tym, z czym przyszliśmy na świat, będzie dla nas szczęściem czy raczej cierpieniem? Jak długo można oszukiwać siebie i budować swoje życie oraz relacje z ludźmi na kłamstwie?

Główny bohater filmu, akceptujący siebie i będący w szczęśliwym związku z facetem, nagle „odkrywa”, że wiara w Boga może go „wyleczyć” z homoseksualizmu. Zaczyna studiować Biblię, próbuje buddyjskich medytacji, wreszcie porzuca swojego partnera i wpiera sobie, że jest heteroseksualnym mężczyzną. Czy fanatyczna wiara, objęcie posady pastora, a wreszcie, związek z kobietą sprawią, że Michael zapomni kim naprawdę jest? Odpowiedzi na to pytanie możemy się jedynie domyślać.

Ja, już wiem, że wszelkie próby życia w niezgodzie ze sobą, przynoszą jedynie coraz większe cierpienie i zagubienie. A wmawianie sobie, że da się żyć szczęśliwie udając kogoś, kim się nigdy nie było, jest okłamywaniem siebie i wszystkich wokół. Dlatego wreszcie przyszedł moment, że przestałem walczyć ze sobą i zacząłem walczyć o siebie. O prawdziwego siebie.

Film „Kim jest Michael” przedstawia opartą na faktach historię Michaela Glatze'a, geja, aktywisty ruchu LGBT i założyciela queerowego magazynu YGA (Young Gay America), który postanowił wyrzec się swojej orientacji seksualnej i zostać heteroseksualnym, chrześcijańskim pastorem, potępiającym gejów. 

Więcej o pastorze Michaelu Glatze można przeczytać na stronie: gazeta.pl

http://weekend.gazeta.pl/weekend/1,152121,19148003,bog-kocha-bardziej-niz-jakis-koles-moze-pokochac-drugiego.html

 

Listy od nieznajomego

Dramat (2013) – Izrael

na podstawie powieści Yossiego Avni-Levy „Ogród umarłych drzew”

reż. Yariv Mozer

główne role: Yoav Reuveni (Boaz), Moran Rosenblatt (Noa), Yariv Mozer (Profesor Richlin)

film trwa: 1 h 22 min.

dostępny w sieci – z polskimi napisami

Dzisiaj przyszła pora, by zaprezentować Wam produkcję tak mało znanego i niedocenianego kina izraelskiego. W dodatku, jedną z kluczowych ról, zagrał reżyser filmu.

Boaz studiuje lingwistykę na uniwersytecie w Tel Awiwie a popołudniami pracuje w firmie zajmującej się przewozem mebli. Od ponad roku mieszka ze swoją dziewczyną i oboje marzą o studiowaniu w Jerozolimie. Boaz właśnie czeka na odpowiedź z tamtejszej uczelni, o przyznaniu mu stypendium. Codziennie więc sprawdza skrytkę pocztową, lecz zamiast ważnego pisma, znajduje kolejne listy pisane przez nieznajomego.

„Boaz, witaj! Nie pytaj kim jestem i skąd cię znam. Sporo o tobie myślę. Jestem zażenowany, siedząc tu, blisko moich roślin, i pisząc do ciebie list, ale nie mam odwagi, by zrobić coś innego.”

Wyznania, jakie padają w listach są coraz śmielsze. To, z kolei, wyzwala w Boazie emocje, które stara się ukryć przed swoją dziewczyną, ale również powracają wspomnienia z wojska i pierwszych doświadczeń homoseksualnych. Noa czuje, że dzieje się coś niedobrego. Przeszukując biurko ukochanego, znajduje jeden z miłosnych listów.

Boaz nie wie, kto jest nadawcą listów, ale wie, że tajemniczy wielbiciel obserwuje go, więc chłopak uważnie przygląda się otaczającym go mężczyznom: na uczelni, w bibliotece, w autobusie, czy na ulicy, a nawet w warsztacie samochodowym należącym do znajomego.

Dotychczas uśpione pragnienie miłości męsko – męskiej, coraz częściej i intensywniej przypomina o sobie.

Noa domyśla się, kim jest autor listów. Idzie więc do niego i prosi, aby zostawił Boaza w spokoju...

Męsko-damska rzecz

Komedia romantyczna (2006) – USA, Kanada, Wielka Brytania

oryginalny tytuł – It's a Boy Girl Thing

reż. Nick Hurran

główne role: Samaire Armstrong (Nell Bedworth), Kevin Zegers (Woody Deane)

film trwa: 1 h 34 min.

dostępny w sieci – z polskim lektorem

Nell i Woody chodzą do jednej szkoły, mieszkają naprzeciwko siebie i wzajemnie się nienawidzą. Co rusz, jedno drugiemu dokucza, robi brzydkie kawały, i nic nie zapowiada kresu wszelkich złośliwości. Na dodatek, ich rodziny, od lat, żyją w niezgodzie.

Nell jest bardzo dobrą uczennicą, jej pasją jest literatura i poezja. Dziewczyna zamierza dostać się na renomowaną uczelnię. Właśnie zbliża się termin rozmowy, od której zależy, czy Nell uda się zrealizować marzenie i dostać na Yale, czy nie.

Woody – kapitan szkolnej drużyny futbolowej – jest przystojny, wysportowany, ma atrakcyjną dziewczynę i spore grono znajomych. Marzeniem Woody'ego jest dostanie się do dobrego college'u, dzięki swoim wynikom w sporcie. Właśnie trwają przygotowania do meczu, który może odmienić życie chłopaka.

Podczas szkolnej wycieczki do muzeum, Nell i Woody, kłócą się po raz kolejny, w pobliżu figury azteckiego bożka czarnej magii. Następnego ranka Nell odkrywa, że ma ciało Woody'ego, a Woody – ciało Nell.

Jak zakończy się ta zabawna, a zarazem romantyczna historia? Sami zobaczcie :)

Dziewczyna z portretu

Biograficzny (2015) – Belgia, Dania, Niemcy, USA, Wielka Brytania

na podstawie powieści: Davida Ebershoffa „Dziewczyna z portretu”

reż. Tom Hooper

główne role: Eddie Redmayne (Einar Wegener / Lili Elbe), Alicia Vikander (Gerda Wegener)

film trwa: 2 h

dostępny w sieci – z polskim lektorem

Ten niezwykły film ukazuje historię małżeństwa dwojga artystów malarzy: Einara i Gerdy Wegener. Einar jest już uznanym artystą, malującym głównie pejzaże, jakie pamięta z dzieciństwa. Jego żona jest portrecistką, która dopiero pracuje na przyszły sukces.

Pewnego dnia, gdy nie pojawia się modelka Gerdy, ta prosi męża, aby zechciał pozować w zastępstwie. Einar zakłada na siebie pończochy i suknię modelki, i początkowo, razem z żoną, traktują to jak świetną zabawę. Czy dla Einara to naprawdę tylko zabawa? Nie. Kobiecy strój wyzwala w artyście pragnienie tłumione i ukrywane od wielu lat – pragnienie funkcjonowania jako kobieta.

Einar coraz częściej pozuje żonie, wcielając się w postać, której nadają imię – Lili. Jednak z czasem, przeistaczanie się w kobietę, w zaciszu domu, staje się niewystarczające. Lili zaczyna więc uczestniczyć także w przyjęciach, przedstawiając się jako siostra Einara i wzbudzając niemałe zainteresowanie wśród mężczyzn. Z jednym z nich zaczyna romansować, co ma fatalny wpływ na pożycie małżeńskie.

Wreszcie szczera rozmowa, uświadamia Gerdzie, że albo opuści męża, którego nie przestała kochać, albo pomoże mu w urzeczywistnieniu siebie. Aby tak się stało, Einar decyduje się poddać dość ryzykownej korekcie płci...

 

Notka biograficzna:

Lili Elbe przyszła na świat w Danii, 28 grudnia 1882 roku, jako Einar Mogens Wegener.

Już w latach 20-tych XX w. regularnie pokazywała się publicznie w kobiecych strojach i przedstawiała jako Lili, siostra Einara.

W 1930 roku przeszła pierwszą operację korekty płci i przyjęła oficjalne imię i nazwisko – Lili Elbe. Od tego czasu porzuciła malarstwo, z którym jako Lili już się nie utożsamiała. Zmarła w Dreźnie, 13 września 1931 roku, krótko po ostatniej operacji korygującej płeć. 

Lili Elbe w 1926 r.

 

Albert Nobbs

Dramat (2011) – Irlandia, USA, Wielka Brytania, Francja

reż. Rodrigo Garcia

główne role: Glenn Close (Albert Nobbs), Janet McTeer (Hubert Page), Mia Wasikowska (Helen)

film trwa: 1 h 54 min.

dostępny w sieci – z polskim lektorem

XIX-wieczny Dublin. Albert Nobbs jest pracownikiem jednego z hoteli. Cichy, skromny, pracowity – pod męskim odzieniem ukrywa kobiece ciało. Każdy zarobiony grosz odkłada, by zrealizować największe marzenie: własny sklepik z tytoniem. Marzy również, że sklep poprowadzi razem z nim przyszła... żona.

Czy marzenie Alberta o ożenku jest realne? Jak się okazuje, nie jest niemożliwe. W hotelu pojawia się Hubert Page, który został wynajęty do pomalowania jednego z pomieszczeń. Zbieg okoliczności sprawia, że Hubert odkrywa tajemnicę Alberta i wyjawia mu swoją – fizycznie też jest kobietą, ale żyjąc jako mężczyzna udało mu się ożenić z kobietą, którą kocha. Ośmielony tym wyznaniem, Nobbs zaczyna spotykać się z Helen, pokojówką pracującą w tym samym hotelu, a nawet proponuje jej małżeństwo...

Przyznam szczerze, że po raz pierwszy miałem problem z otagowaniem filmu. W tej produkcji rzeczy oczywiste przestają być oczywiste, nic nie jest jednoznaczne, a na wiele pytań nie znajdujemy odpowiedzi.

Odnoszę wrażenie, że było to celowe zamierzenie twórców filmu, którzy – niczym głos z off-u – podszeptują: „Tak jest, jak się państwu zdaje”.

Arianna

Dramat (2015) – Włochy

reż. Carlo Lavagna

główne role: Ondina Quadri (Arianna)

film trwa: 1 h 24 min.

dostępny w sieci – z polskim lektorem

„Urodziłam się dwa razy, a nawet trzy. Najpierw jako chłopiec, w wyjątkowo jak na styczeń, ciepły dzień w Rzymie. Kilka lat później znowu, tym razem jako dziewczynka, wśród leśnych wzgórz środkowych Włoch. Matka dała mi na imię Arianna. Po raz trzeci urodziłam się ja – latem, gdy ojciec wrócił do domu, w którym dorastałem, ale musiało minąć dwadzieścia lat...” *

Czy człowiek powinien mieć możliwość decydowania o przynależności do określonej płci? Czy rodzice mają prawo poddać dziecko zabiegowi chirurgicznemu, który może okaleczyć je na całe życie?

 

Arianna ma dwadzieścia lat i wie, że jej organizm funkcjonuje nieco inaczej, niż u rówieśniczek. Nie rozumie tego, co się z nią dzieje. Mimo przyjmowania hormonów, nadal nie ma miesiączki. Nawet nie jest w stanie współżyć z chłopakiem, w którym jest zakochana, ponieważ zamiast przyjemności odczuwa ból.

Gdy bez wiedzy rodziców decyduje się na wizytę u innego lekarza, dowiaduje się, że przyszła na świat jako osoba interseksualna – z fizycznymi cechami obydwu płci. A gdy miała 3 lata, rodzice zdecydowali, że należy pozbawić ją męskich organów płciowych. Czy postąpili słusznie? Czy powinni ukrywać przed dzieckiem prawdę o jego tożsamości? Niech każdy z Was odpowie sobie na te pytania...

„Mogę całe życie szukać wyjścia z tej sytuacji, ale tak naprawdę go nie ma. Ja to jeden dodać jeden, co równa się trzy. Albo przyjmę, że jestem pomyłką, albo odkryję własną matematykę. Działam drogą eliminacji. Wiem, że nie jestem moją kuzynką ani jej narzeczonym. Liczę, że z czasem to pole ograniczy się na tyle, że zrozumiem, kim jestem.” *

* Cytaty pochodzą z filmu „Arianna”

Bulwar

Dramat (2014) – USA

reż. Dito Montiel

główne role: Robin Williams (Nolan Mack), Roberto Aquire (Leo), Kathy Baker (Joy)

film trwa: 1 h 28 min.

dostępny w sieci – z polskimi napisami

Joy i Nolan od wielu lat są małżeństwem, które bardziej istnieje „na papierze”, niż w rzeczywistości. Mieszkają razem, darzą wzajemnym uczuciem, rozmawiają, ale tak naprawdę, każde z nich prowadzi odrębne życie, zarówno w dzień, jak i w nocy.

Nolan postępuje tak, by nie krzywdzić nikogo i nie zajmować sobą zbyt wiele miejsca. Można nawet odnieść wrażenie, że żyje w cieniu wszystkich innych, najciszej jak się da.

Wracając późnym wieczorem do domu, zabiera do samochodu młodego chłopaka, Leo, który zarabia na życie świadcząc usługi seksualne. Tak zaczyna się niezwykła znajomość pomiędzy mężczyznami. Niezwykła, ponieważ Nolan pragnie jedynie spotykać się z Leo, rozmawiać i pomagać mu wydostać się z życiowego dołka, nie oczekując niczego w zamian. Początkowo Leo czuje się niepewnie, bowiem nie rozumie postępowania Nolana, później jednak, gdy zaczyna mieć kłopoty, chętnie korzysta z oferowanej mu pomocy finansowej.

„Bulwar” to – można powiedzieć – gejowska wersja „Pretty Woman”, tyle że szczęśliwie kończy się dla jednego z bohaterów...

 Rola Nolana w filmie „Bulwar” była ostatnią rolą Robina Williamsa. Ten wielki Aktor popełnił samobójstwo niespełna 4 miesiące po światowej premierze filmu.